Kaynak Jacques Heyman,“The stone skeleton”, International Journal of Solids and Structures (1966), doi:10.1016/0020-7683(66)90018-7.
- Yayımlanmış çözümlere ve bağımsız bir uygulamaya karşı
- 37 / 37 kontrol geçti· kontrollere bakın
- Makale şekilleriyle karşılaştırma
- Heyman’ın makalesi burada okunmadı; tablo, Rizzi ve ark. (2010) tarafından tablolaştırılan yayımlanmış çözümlerle karşılaştırır.
Araştırma amaçlıdır, tasarım aracı değildir. Buradaki sonuçlar mühendislik onayı değildir.
Rijit kemer taşları, çekme dayanımı yok: dairesel bir kemerin en küçük kalınlığını ve bir halkayı göçerten yükü doğrusal programlama ve tüm mafsal mekanizmalarıyla bulun.
Plastik bir malzeme olarak yığma
Heyman’ın yığma yapılar için plastik teorisi üç varsayıma dayanır: taş çekme taşımaz, hiç ezilmez ve bloklar birbiri üzerinde hiç kaymaz. Bu varsayımlar altında, yüklerle dengede olan bir basınç çizgisi yığmanın içine çizilebiliyorsa kemer güvenlidir. Çizginin bir yüzeye değdiği yerde derz açılabilir ve mafsal gibi davranır; yeterli sayıda mafsalla kemer bir mekanizmaya dönüşür ve göçer. Dayanım neredeyse önemsizdir: kararlılık bir geometri sorusudur.
Doğrusal program olarak kemer
Kemerimiz, radyal derzlerle N rijit kemer taşına bölünmüş bir dairedir. Her derzde bilinmeyenler, sol parçanın sağ parçaya uyguladığı kuvvet ve bu kuvvetin derz ortasına göre momentidir. Her kemer taşı, ağırlığı ve varsa tekil yük λP ile üç denge denklemi verir. Her derz basınç altında olmalıdır, n ≥ 0, ve bileşke derzi taşın içinden kesmelidir, |M| ≤ n·t/2. Sol üzengideki kuvvetler ve moment seçildiğinde denge tüm derz kuvvetlerini belirler; bu yüzden her problem, dört bilinmeyenli ve derz başına üç eşitsizlikli bir doğrusal programdır.
Ağırlığın iki şekilde yerleştirilmesi karşılaştırılır. Gerçek ağırlıklarla her kemer taşı kendi halka diliminin ağırlığı kadar gelir ve ağırlık merkezinde etkir: bu Milankovitch çözümüdür. Ağırlık eksen boyunca düzgün yayıldığında, Heyman’ın kapalı formülünde ve CCR çözümünde olduğu gibi, her bloğun dış kısmı olması gerekenden hafif kalır.
Nasıl yeniden ürettik
Öz ağırlık altındaki en küçük kalınlık t/r üzerinde ikiye bölme ile bulunur. Her adımda doğrusal program, derz koşullarını en az ihlal eden durumu bulur; bu ihlal pozitif değilse kalınlık kabul edilir. Tekil yükün göçme yükü, doğrusal programın izin verdiği en büyük λ değeridir. Kinematik kontrol olarak, ardışık yüzlerde dört mafsallı tüm mekanizmalar sayılır; aralarındaki en küçük yük çarpanı bir üst sınırdır ve statik değere eşittir. Çözücü kendi Rust kodumuzdur ve bu sayfa için WebAssembly’ye derlenmiştir.
Hesap ne gösteriyor
Tekrar oynatma, çözücünün gerçek ağırlıklı 101 kemer taşlı bir yarım daire üzerindeki kendi çalışmasıdır. İlk adımlar cevabı daraltır: kemerin fazla ince olduğu adımlarda basınç çizgisi taşın dışına çıkar ve kırmızıya döner. t/r = 0,107451 değerinde çizgi beş yüze değer: kilit taşında ve iki üzengide sırta, iki böğürde, kilitten 54,5° uzakta, karına. Ardından kemer bu beş mafsal etrafında bir mekanizma olarak açılır.
· ·
Açıklık açısını, kemer taşı sayısını veya ağırlık modelini değiştirin; sayfa canlı olarak yeniden hesaplar. Basık bir kemer çok az kalınlık ister; yarım daireden sonra kalınlık hızla artar.
· ·
Yayımlanmış çözümlerle karşılaştırma
Rizzi, Cocchetti, Colasante ve Rusconi (2010), Tablo 1’de (s. 469) dört açıklık açısı için en küçük kalınlık t/r’yi, kilitten ölçülen böğür mafsalı açısı β’yı ve w = γ t d olmak üzere itki h = H/(w r)’yi verir. Hesaplarımız 2·round(800·α/90) kemer taşı kullanır; β, böğür mafsalı çevresindeki dış merkezliklerden geçen parabolün tepe noktasıdır. ✓, t/r ve h için 10⁻⁴ bağıl, β için 0,01° içinde uyumu gösterir.
| Büyüklük | Yayımlanan | Stabileo | Fark |
|---|---|---|---|
| α = 60°, gerçek ağırlıklar ve Milankovitch | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,0228489 | 0,0228488 | −0,00047 % |
| Böğür mafsalı β | 39,4606 | 39,4606 | +0,00000° |
| İtki H/(w r) | 0,825052 | 0,8250517 | −0,00004 % |
| α = 60°, eksen üzerinde ağırlık ve CCR | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,0228482 | 0,0228481 | −0,00050 % |
| Böğür mafsalı β | 39,4608 | 39,4608 | +0,00000° |
| İtki H/(w r) | 0,825094 | 0,8250944 | +0,00005 % |
| α = 90°, gerçek ağırlıklar ve Milankovitch | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,107478 | 0,1074779 | −0,00005 % |
| Böğür mafsalı β | 54,4840 | 54,4840 | −0,00004° |
| İtki H/(w r) | 0,620881 | 0,6208812 | +0,00003 % |
| α = 90°, eksen üzerinde ağırlık ve CCR | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,107426 | 0,1074263 | +0,00027 % |
| Böğür mafsalı β | 54,4963 | 54,4963 | +0,00003° |
| İtki H/(w r) | 0,621772 | 0,6217714 | −0,00009 % |
| α = 120°, gerçek ağırlıklar ve Milankovitch | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,327607 | 0,3276064 | −0,00017 % |
| Böğür mafsalı β | 63,7402 | 63,7402 | −0,00000° |
| İtki H/(w r) | 0,342263 | 0,3422628 | −0,00006 % |
| α = 120°, eksen üzerinde ağırlık ve CCR | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,326547 | 0,3265466 | −0,00012 % |
| Böğür mafsalı β | 64,0072 | 64,0072 | +0,00004° |
| İtki H/(w r) | 0,349556 | 0,3495564 | +0,00011 % |
| α = 145°, gerçek ağırlıklar ve Milankovitch | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,763995 | 0,7639949 | −0,00001 % |
| Böğür mafsalı β | 49,6698 | 49,6698 | +0,00002° |
| İtki H/(w r) | 0,0391491 | 0,0391490 | −0,00019 % |
| α = 145°, eksen üzerinde ağırlık ve CCR | |||
| En küçük kalınlık t/r | 0,740638 | 0,7406376 | −0,00005 % |
| Böğür mafsalı β | 56,2271 | 56,2272 | +0,00006° |
| İtki H/(w r) | 0,0681781 | 0,0681781 | −0,00000 % |
Aynı tablo Heyman’ın kapalı formülünü de verir ve bu daha incedir: α = 90° için t/r = 0,105965, Milankovitch’in 1,4 % altında; α = 145° için 15,5 %. Rizzi ve ark.’nın açıkladığı gibi, karına teğet olan basınç çizgisi değil bileşkedir. Bu formülü karşılaştırma için gösteriyor, kontrol olarak kullanmıyoruz.
Az sayıda kemer taşıyla mafsallar yalnızca derzlerde oluşabilir; bu yüzden t/r yayımlanan değere alttan yaklaşır: 51 kemer taşıyla 0,107374, 101 ile 0,107451, 201 ile 0,107464. Aynı modelin HiGHS çözücüsüyle Python’daki bağımsız bir uygulaması aynı değerleri 4 × 10⁻⁶ farkla verir.
Tekil yük altında bir halka
İkinci sekme, iç yarıçapı 2,35 m, kalınlığı 0,30 m, derinliği 1 m ve γ = 20 kN/m³ olan, dolgusuz, yarım daire biçiminde bir halkayı, net açıklığın dörtte biri üzerinde sırta etkiyen düşey bir yükle yükler. Bu halka için yayımlanmış bir göçme yükü karşılaştırılmaz: kinematik sınırla ve bağımsız uygulamayla denetlenir. Yük, basınç çizgisi dört yüze değene kadar artar; sonra kemer üç rijit cisme dönüşür.
| Kemer taşı | Statik (kN) | Kinematik (kN) |
|---|---|---|
| 10 | 4,2833 | 4,2833 |
| 20 | 3,7497 | 3,7497 |
| 31 | 3,7441 | 3,7441 |
| 40 | 3,6444 | 3,6444 |
| 80 | 3,5888 | sayılmadı |
| 160 | 3,5881 | sayılmadı |
31 kemer taşıyla mafsallar sol üzengiden ölçülerek 29,0° karın, 81,3° sırt, 139,4° karın, 180,0° sırt konumlarında oluşur. Tüm mekanizmaların sayıldığı 40 kemer taşına kadar iki sınır 10⁻¹³ içinde örtüşür.
Sınırlamalar
Rijit kemer taşları, kayma yok ve sınırsız basınç dayanımı; koşullar yalnızca derzlerde kontrol edilir; dolgu ve oturma yok. Tekil yük düşeydir ve sırta uygulanır. Yayımlanmış analitik çözümlerle ve başka bir uygulamayla uyum sayısal bir karşılaştırmadır; laboratuvar deneyi değildir ve asla gerçek bir kemerin değerlendirmesi değildir.
Heyman (1966) · Rizzi ve ark. (2010)
Alıntıla
Stabileo Research, “Bir taş kemer ne kadar ince olabilir?”, yeniden üretim: Jacques Heyman (1966), doi:10.1016/0020-7683(66)90018-7. Uygulama: research/mechanics/heyman-1966 commit: 5319f7214747. Çözücü: aynı commit içindeki Stabileo.